1. Bî-bâl ü per şikest olup dest-i şâneden
Düşdüm zemîne beçe kibi âşiyâneden
2. Kâr itdi bîm-i dâm-ı felek üstühânıma
Geçdim hümâ kibi heves-i âb u dâneden
3. Her lokması ser-rişte-i zehr-âb iken yine
Hân-ı sipihre tâ bu kadar iştihâ neden
4. Nîk ü bed-i zamâne ki pâ-der-rikâb iken
İtmem teşekkî kimseye cevr-i zamâneden
5. Sîmîn kemer miyâncıdır âğûşa hançeri
Çekse dilini kendüye çıksa miyâneden
6. Virmem Hudâ bilür ki sipihr-i mukarnase
Bir kûşe girse destime peymâne-hâneden
7. Künc-i harâbe-zârda mahmûr iken ne gam
Fermân olunsa Hâzık ihrâcım hâneden
1. Kanatsız ve tüysüz kalıp tarağın elinden kırılarak;
Yuvadan düşen yavru kuş gibi yere düştüm.
2. Feleğin tuzağının korkusu kemiğime kadar işledi;
Hüma kuşu gibi yeme içme (su ve tane) hevesinden vazgeçtim.
3. Her lokması zehirli suyun başlangıcı (sebebi) iken;
Feleğin sofrasına bu kadar iştah (heves) nedendir?
4. Zamanın iyisi ve kötüsü ayağı üzengide (geçip gitmekte) iken;
Kimseye zamanın eziyetinden şikayet etmem.
5. Gümüş kemer, hançeri kucaklamaya (bağrına basmaya) aracıdır;
Keşke (hançer) dilini kendine çekse de aradan çıksa.
6. Allah bilir ya, meyhaneden elime bir köşe geçse;
Onu mukarnaslı (kubbeli ve süslü) gökyüzüne değişmem.
7. Harabelik köşesinde mahmur iken ne gam (hiç umrumda değil);
Ey Hâzık, evden çıkarılmam ferman olunsa da.
بسم الله الرحمن الرحيم
١- بی بال و پر شكست اولوب دست شانهدن
دوشدم زمینه بچه كبی آشیانهدن
٢- كار ایتدی بیم دام فلك استخوانمه
کچدم هما کبی هوس آب و دانهدن
٣- هر لقمەسی سررشتۀ زهراب ایكن ینه
خوان سپهره تا بو قدر اشتهانه دن
٤- نيك و بد زمانه كه پا در ركاب ایكن
ایتمم تشكی كمسهیه جور زمانهدن
٥- سیمین كمر میانجیدر آغوشه خنجری
چكسه دلنی كندویه چقسه میانهدن
٦- ویرمم خدا بیلوركه سپهر مقرنسه
برکوشه کیرسه دستمه پیمانه خانهدن
٧- کنج خرابه زارده مخمور ایكن نه غم
فرمان اولنسه حاذق اخراجم خانهدن