1. Kenâr-ı lütfa şâyeste rakîb-i dîv-sîretlü
Değil yanında cânânım kulun etmekte rağbetlü
2. Kat-ı bağlar hücum şevkınden o çık هواsıyla (havasıyla)
Tarîk-ı hezl ile şeyhde dedikçe kerâmetlü
3. Çevir yüzün kel-sâd-berk'den yüz bin jefa görse
Hezâr âsâ bulunmaz bık da bir yâr-ı hakîkatlü
4. Olur zîr-i sutûrnâme içre nâmur imza
Nekâv olse satır olsın izzetlü rif‘atlü
5. Ayağ üzere tohurr subh ve mesâ saki huzurunda
Se-vü-ber bende-i mukbil-dir ama istikametlü
6. Eder pîr-muğândan rızk-ı zû-netr girye-i sahbâdan
Olur mader pederden duhtere şefkatlü mürüvvetlü
7. Olursun peyrev-i ol emni efendi şe'rine hâzık
Kâbili şe'r-i sîm-kerd sühan سنجان (sencan) nizam içre latâfetlü
1. Div sıratlı (çirkin huylu) rakip lütuf kenarına lâyıktır;
Sevgilim, yanında kulunu değerli kılmamaktadır.
2. Bağları kesmek (veya bağlardan geçmek) şevkinin hücumundan o hevesle,
Şeyh, şaka yollu kerametli dedikçe.
3. Yüz bin cefa görse bile o gül yüzlüden yüz çevirme;
Gerçek bir sevgili bıkıp usanmadan bin türlü hal ile bulunur.
4. Satırların altına atılan imza namlı olur;
Temiz olsa, satır da olsa izzetli ve yücedir.
5. Sabah akşam saki huzurunda ayakta durur;
Üç-beş günlük talihli bir bendedir ama istikametlidir.
6. Pir-i muğandan (meyhane şeyhinden) şarabın ağlamasıyla rızkını kazanır;
Anne babanın kızına şefkatli ve mürüvvetli olması gibi.
7. Ey Hâzık! Sen o emni efendinin şiirine uyarsın;
Şiir gümüşü işleyen söz ustasının nizamı içinde pek latiftir.
١- كنار لطفه شايسته رقيب ديو سيرتلو
دكل ياننده جانانم قولك ايتدكلو رغبتلو
٢-
قنت باغار هجوم شوقدن او چق هواسيله
طريق هزل له شيخه ديدکجه کرامتلو
٣-
چورمزيوكل صدبرکدن يوزپيك جفا كورسه
هزار آسا بولنمز بكده بر يار حقيقتلو
٤-
اولور زیر سطورنامه ايچره نامور امضا
نکاو اولسه سطر اولين عزتلر رفعتلو
٥-
اياغ اوزره طورر صبح ومسا ساقی حضورنده
سه بو بر بنده مقبلدر اما استقامتلو
٦-
ايدر پيرمغاندن رزوتر كريۀ صهبادن
اولور مادر پدردن دختره شفقتلمور رفتلو
٧-
اولورسن پيرو اول امنی افدی شعرينه حاذق
كاوله شعرڭ سخن سنجان نظام ايچره لطافتلو