بسم الله الرحمن الرحيم
1. Gül vakti irdi başladı feryâde
andelîb
Virdi güşâd hâtır-ı nâ-şâde andelîb
Benzetmişidi dilberin çıkdı âşinâ
Güldi sarıldı gonca-i nev-zâde andelîb
Çâk ilişdi hâr seher dâmen-i gülü
Kuşluk zamânı geldi güzel dâda andelîb
Ezhâr-rîz oldı yine âh-ı serd ile
Virdi şükûh-i gülşeni hep bâde andelîb
Hâzık misâli çekmese yellerle zahmeti
Vakt-i harîfde olur âzâde andelîb
1. Gül mevsimi erişti, bülbül feryada başladı;
(Bu durum) üzgün gönle bir ferahlık/açıklık verdi bülbül.
2. Sevgiliye benzetmişti, (lakin) tanıdık çıktı;
Yeni açmış o goncaya güldü ve sarıldı bülbül.
3. Seher vakti diken, gülün eteğine ilişip yırttı;
Kuşluk vakti bülbül, güzel bir eda ile feryada (adalet istemeye)
geldi.
4. Soğuk bir ah ile çiçekler yine döküldü;
Bülbül, gül bahçesinin tüm görkemini rüzgara verdi (heba etti).
5. Hâzık gibi rüzgarlarla zahmet çekmese;
Sonbahar vaktinde bülbül (her şeyden) azade olur.
بسم الله الرحمن الرحيم
۱- كل وقتی ایردی باشلدی فریاده عندلیب
ویردی كشاد خاطر ناشاده عندلیب
۲-
بڭزتمشیدی دلبرك چیقدی آشنا
كولدی صارلدی غنچهٔ نوزاده عندلیب
۳-
چاك ایلشدی خار سحر دامن كلی
قوشلق زمانی كلدی كوزل داده عندلیب
٤-
ازهار ریز اولدی ینه آه سردیله
ویردی شكوه كلشنی هب باده عندلیب
٥-
حاذق مثالی چكمسه یللرله زحمتی
وقت حریفده اولور آزاده عندلیب