1. Tîğ-ı zülfünle isâbet eyleyen tedbîrde
Rûy-ı ümîdi görür âyîne-i şimşîrde
2. Eylemişdir rû-siyâha sepîdî bahş olan
Subh-ı mahşerden nişân rîş-i sefîd-i pîrde
3. Derk olunmaz 'akl ile dîvâneler keyfiyyeti
Görünür çeşm-i tehayyür halka-i zencîrde
4. Mahrem-i râz-ı kaderden nâ-girîzân kazâ
Pençe-i şîri hayâl eyler rem-i nahçîrde
5. A'nî 'Abdullâh Pâşâ-yı sipehr-i ma'rifet
Gelmişdir misli şimşîr-i 'adû-tedmîrde
6. Matla'-ı düstûrdur Hâzık bu nazm-ı tâzede
Nâdire-sencân ne hayret gösteren tanzîrde
1. Senin zülfünün kılıcıyla tedbirde (harekette) isabet eden kimse,
Ümit yüzünü kılıcın aynasında (parlaklığında) görür.
2. Yüzü karaya (günahkâra) beyazlık (nur) bağışlayan (Allah),
İhtiyarın beyaz sakalında mahşer sabahından bir nişan (iz) eylemiştir.
3. Delilerin (aşktan aklını yitirenlerin) durumu akıl ile anlaşılmaz;
Şaşkınlık gözü (ancak) zincirin halkasında görünür.
4. Kaderin sırrına mahrem olandan (kaderi bilenden) kaçınmayan kaza,
Avın kaçışında aslanın pençesini hayal eder.
5. Yani marifet göğünün (kutbu olan) Abdullah Paşa'nın,
Düşmanı yok eden kılıçlıkta bir misli (benzeri) gelmiş midir?
6. Ey Hâzık! Bu taze şiirde o düsturun (vezirin) matlaı (başlangıcı, ilhamı) vardır;
Nadir (güzel) söz söyleyenler buna nazire yazmada ne kadar hayret gösterseler yeridir.
١- تيغ زلفكله اصابت ايلين تدبيرده
روى اميدى گورر آيينۀ شمشيرده
٢-
ايلمشدر روسياهه سپيدى بخش اولان
صبح محشردن نشان ريش سفيد پيرده
٣-
درك اولنمز عقل ايله ديوانه لر كيفيتى
گورينور چشم تحير حلقۀ زنجيرده
٤-
محرم راز قدردن ناگريزان قضا
پنجۀ شيرى خيال ايلر رم نخچيرده
٥-
اعنى عبدالله پاشاى سپهر معرفت
گلمشدر مثلى شمشير عدو تدميرده
٦-
مطلع دستوردر حاذق بو نظم تازه ده
نادره سنجان نه حيرت گوسترن تنظيرده