Divân-ı Hâzık - 200

Ref' edip hâk-i elemden bizi cânân geldi

1. Ref' edip hâk-i elemden bizi cânân geldi
Pürsiş-i hâtır-ı mûrâne Süleymân geldi

2. Etdi kâşânemizi garka-i envâr-ı cemâl
Tîre gam-hânemize bir ulu mihmân geldi

3. Zevk-i teşrîfi ile buldu hayât-ı ebedî
Gûyâ haste dilin derdine dermân geldi

4. Ortadan çıkmaz idi bezm-i visâl oldukça
Cân bâzârına geldikde 'adûyân geldi

5. Sanma kim safha-i ruhsârda hat etdi zuhûr
'Adl içün gamze-i cânâne fermân geldi

6. Heves-i rûyunla seyr-i gülistâna giden
Şevk ile gitdi velî sonra peşîmân geldi

7. Yalnız kûşe-i mihnetde yatarken Hâzık
Ser-i bâlîn-i dil-i hastaya Lokmân geldi

1. Sevgili bizi elem (keder) toprağından kaldırıp geldi;
Karınca (gibi aciz olan âşığın) hatırını sormaya Süleyman geldi.

2. Güzelliğinin nurlarına köşkümüzü gark etti;
Karanlık gam evimize yüce bir misafir geldi.

3. Teşrifinin (gelişinin) zevkiyle (âşık) sonsuz hayat buldu;
Sanki hasta gönlün derdine derman geldi.

4. Kavuşma meclisi oldukça ortadan hiç çıkmazdı (ayrılmazdı);
İş can pazarına gelince düşmanlar ortaya geldi.

5. Yanak sayfasında ayva tüyleri (hat) belirdi sanma;
Adalet için sevgilinin gamzesine ferman geldi.

6. (Sevgilinin) yüzünün hevesiyle gül bahçesini gezmeye giden;
Şevkle gitti ama sonra pişman olarak geri geldi.

7. Ey Hâzık! Eziyet köşesinde yalnız yatarken;
Hasta gönlün yastığı ucuna (başına) Lokman (Hekim) geldi.

١- رفع ايدوب خاك المدن بزى جانان كلدى
پرسش خاطر مورانه‌ سليمان كلدى

٢- ايتدى كاشانه‌مزى غرقۀ انوار جمال
تيره‌ غمخانه‌مزه بر اولو مهمان كلدى

٣- ذوق تشريفى ايله بولدى حيات ابدى
كويا خسته‌ دلڭ دردينه‌ درمان كلدى

٤- اورته‌دن چقمز ايدى بزم وصال اولدقجه
جان بازارينه‌ كلدكده عدويان كلدى

٥- صانمكيم صفحۀ رخسارده خط ايتدى ظهور
عدل ايچون غمزۀ جانانه‌ فرمان كلدى

٦- هوس رويكله سير گلستانه كيدن
شوقيله كيتدى ولى صكره پشيمان كلدى

٧- ياڭكز كوشۀ محنتده ياتوركن حاذق
سر بالين دل خسته‌يه لقمان كلدى

Laleler