1. Bezm-i ahyâr deyü âfet-i devrân gitdi
Diyüler destendeki mühür-i Süleymân gitdi
2. Keç-hümâda eyleyelim câm-ı visâle imsâk
Geldi hengâm-ı roze meh-i Şa'bân gitdi
3. Bâ-zemînde leşker-i endûh-ı güm-îş sürûr
Hayli cem'iyyetle geldi perîşân gitdi
4. Kapladı çehre-i cânâneyi hat-ı mû-be-mûy
Geldi eyyâm-ı hazân fasl-ı gülistân gitdi
5. Sadqile sidde-i mey-hâneye rumâl edenin
Çoğu nâ-şâd u kab u hurrem u şâdân gitdi
6. Cümle bir hâle geldi bu ribâtda ammâ
Kimi nâdân kimi hayrân kimi sekrân gitdi
7. Bilibin 'illet-i icâdı mahabbet Hâzık
Geldi nâdân bu der-i rehne nâdân gitdi
1. "Dostların meclisidir" diyerek devrin afeti (sevgili) gitti;
Diyorlar ki elindeki Süleyman'ın mührü gitti.
2. Baş tarafı eğri (veya kederli) olan şu zamanda kavuşma kadehine (şaraba) son verelim;
Oruç vakti geldi, Şaban ayı gitti.
3. Yeryüzünde kaybolmuş keder ordusunun neşesi yerini buldu;
Çok kalabalıkla gelen (dertler) perişan olup gitti.
4. Sevgilinin yüzünü tüy tüy (ince ince) ayva tüyleri kapladı;
Sonbahar günleri geldi, gül bahçesi mevsimi gitti.
5. Meyhanenin eşiğine samimiyetle başını koyanın (hizmet edenin);
Çoğu mutsuzken sevinçli ve şen olarak gitti.
6. Bu dünyə ribatında (hanında) herkes bir hâle geldi ama;
Kimi cahil, kimi hayran, kimi sarhoş olarak gitti.
7. Ey Hâzık! Yaratılış sebebinin muhabbet (aşk) olduğunu bilerek;
Cahil olarak bu kapıya gelen (yine) cahil olarak gitti.
١- بزم اغيار ديو آفت دوران كيتدى
ديولر دستنده ك مہر سليمان كيتدى
٢-
كچ هماده ايدهم جام وصاله امساك
كلدى هنگامۀ روزه مه شعبان كيتدى
٣-
باسميغده لشكر اندوه غمى جيمش سرور
خيلى جمعيتله كلدى پريشان كيتدى
٤-
قابلدى چہرۀ جانانهيى خط موى موى
كلدى ايام خزان فصل گلستان كيتدى
٥-
صدقله سدۀ ميكانهيه رومال ايدهنڭ
چوغى ناشاد كاوپ خرم وشادان كيتدى
٦-
جمله بر حاله كلدى بو رباطده اما
كيمى نادان كيمى حيران كيمى سكران كيتدى
٧-
بلمبن علت ايجادى محبت حاذق
كلدى ناددان بو دهرەنہ نادان كيتدى