1. Zîb-i meclis hokka-i ma'cûn bir mînâ iki
Neş'e-bexşây-ı derûn afyûn bir sahbâ iki
2. İki zülf-i pîç der-pîçek o ruhsârda
Dür-i kûren menşûr-ı hüsn-i afzûn bir tahrir iki
3. Ceyb-i âmâlı pur eyler şimdi erbâb-ı kerem
Ad olunsa yek-be-yek gerdûn berderyâ iki
4. Seyr edenler gayb ile ‘ârı-i gül-gûnü ki
Bir der-i taht-ı semîde leymûn bir elmâ iki
5. Kays-ı bî-ârâm eden timsâl-i Leylâ'dan füpûn
Deşt-i sevdâ-hîzde Mecnûn bir Leylî iki
6. Sülm-i suflî ve 'ulvî oldu ancak şılg u terk
Bu sahnde şâhidim Kārûn bir 'Îsâ iki
7. Mehrü mâha benzetirler çehre-i cânâneyi
Söz budur Hâzık hemân مضمون bir ma'nâ iki
1. Meclisin süsü bir macun hokkası ve iki mînâdır (şarap şişesidir); gönle neşe veren ise bir afyon ile iki kadeh şaraptır.
2. O yanağın üzerinde birbirine dolanmış iki kıvrık zülf; sanki güzelliği artıran ferman ile iki ayrı yazıdır.
3. Cömertlik ehli şimdi emel ceplerini dolduruyor; teker teker sayılsa gökyüzü ile deniz bile (o kadar cömertliğin yanında) ikidir.
4. Sevgilinin gül renkli yanağını sır gözüyle seyredenler; gök tahtının kapısında sanki bir limon ile iki elma görürler.
5. Leyla'nın timsali (hayali) Kays'ı (Mecnun'u) huzursuz edenlerden çoktur; sevda çölünde Mecnun bir ise Leyla ikidir.
6. Aşağı ve yukarı bütün dünya işleri ancak kavgadan ve terk etmekten ibarettir; bu sahnede şahidim Karun bir, İsa ikidir (biri zenginliği, diğeri zühdü temsil eder).
7. Sevgilinin yüzünü güneşe ve aya benzetirler; ey Hâzık, asıl söz şudur ki mazmun bir, mana ikidir.
١- زیب مجلس حقه معجون بر مینا ایکی
نشئه‌بخشاى درون افیون بر صهبا ایکی
٢-
ایکی زلفك پیچ در پیچ او مه رخسارده
دیر كورن منشور حسن افزون بر طفر ایکی
٣-
جیب آمالى پر ايلدر شيمدى ارباب كرم
عد اولنسه يك بيك گردون بر دريا ایکی
٤-
سير ايدنلر غيبيله عارض گلگونيکى
بر درخت سميده ليمون بر الما ایکی
٥-
قيسى بى آرام ايدن تمثال ليليدن فزون
دشت سودا خيزده مجنون بر ليلي ایکی
٦-
سلم سفلى و علوى اولدى آنچق شغل و ترك
بو صحنده شاهدَم قارون بر عيسى ایکی
٧-
مهر و ماهه بكزدرلر چهرۀ جانانه‌يى
سوز بو در حاذق همام مضمون بر معنا ایکی