Divân-ı Hâzık - 22

Sâye-i zülf-i dil-âşûba ederdim himmet

بسم الله الرحمن الرحيم

1. Sâye-i zülf-i dil-âşûba ederdim himmet
Serim olsaydı sezâvâr-ı külâh-ı izzet

2. Dâmen-i dehre nücûm oldu direm-pâş ammâ
Kâmet-i çarhı dûtâ eyledi bâr-ı minnet

3. Pîrlikde beni bu dâm-ı belâdan kurtar
Ey sitemcû sakalım aka eyle hürmet

4. Kâse-lîsân biri birini eder istikbâl
Cümleden olsada memnûn veliyy-i ni'met

5. Görmedik gûş ederiz çarh-ı köhende Hâzık
Bir zamân var imiş erbâb-ı kemâle rağbet

 

1. Gönül karıştıran zülfün gölgesine sığınırdım (himmet ederdim); eğer başım, o yücelik külahına (tacına) layık olsaydı.

2. Yıldızlar dünyanın eteğine gümüş paralar saçtı ama, minnet yükü feleğin boynunu/belini iki büklüm etti.

3. Yaşlılıkta beni bu bela tuzağından kurtar; ey sitem eden (zalim felek), sakalımın akına hürmet et.

4. Çanak yalayıcılar (dalkavuklar) birbirlerini karşılarlar; gerçi velinimet (efendi) cümlesinden memnun olsa da.

5. Biz görmedik ama duyarız, ey Hâzık ( veya, işinin ehli); bu kocamış dünyada bir zamanlar olgun insanlara (hüner sahiplerine) rağbet varmış.

بسم الله الرحمن الرحيم

۱- سایۀ زلف دلاشوبه ایدردم همت
سرم اولسیدی سزاوار کلاه عزت

۲- دامن دهره نجوم اولدی درم پاش اما
قامت چرخی دوتا ایلدی بار منت

۳- پیرلکده بنی بو دام بلادن قورتار
ای ستمجو صقالم آقه ایله حرمت

٤- کاسه لیسان بری برینی ایدر استقبال
جمله‌دن اولسه‌ده ممنون ولی نعمت

٥- کورمدك کوش ایدرز چرخ کهن‌ده حاذق
بر زمان وار ایمش ارباب کماله رغبت

Laleler