بسم الله الرحمن الرحيم
1. Sâye-i zülf-i dil-âşûba ederdim
himmet
Serim olsaydı sezâvâr-ı külâh-ı izzet
2.
Dâmen-i dehre nücûm oldu direm-pâş ammâ
Kâmet-i çarhı dûtâ eyledi bâr-ı minnet
3.
Pîrlikde beni bu dâm-ı belâdan kurtar
Ey sitemcû sakalım aka eyle hürmet
4.
Kâse-lîsân biri birini eder istikbâl
Cümleden olsada memnûn veliyy-i ni'met
5.
Görmedik gûş ederiz çarh-ı köhende Hâzık
Bir zamân var imiş erbâb-ı kemâle rağbet
1. Gönül karıştıran zülfün gölgesine
sığınırdım (himmet ederdim); eğer başım, o yücelik külahına (tacına)
layık olsaydı.
2.
Yıldızlar dünyanın eteğine gümüş paralar saçtı ama, minnet yükü
feleğin boynunu/belini iki büklüm etti.
3.
Yaşlılıkta beni bu bela tuzağından kurtar; ey sitem eden (zalim
felek), sakalımın akına hürmet et.
4.
Çanak yalayıcılar (dalkavuklar) birbirlerini karşılarlar; gerçi
velinimet (efendi) cümlesinden memnun olsa da.
5.
Biz görmedik ama duyarız, ey Hâzık ( veya, işinin ehli); bu kocamış dünyada
bir zamanlar olgun insanlara (hüner sahiplerine) rağbet varmış.
بسم الله الرحمن الرحيم
۱- سایۀ زلف دلاشوبه ایدردم همت
سرم اولسیدی سزاوار کلاه عزت
۲-
دامن دهره نجوم اولدی درم پاش اما
قامت چرخی دوتا ایلدی بار منت
۳-
پیرلکده بنی بو دام بلادن قورتار
ای ستمجو صقالم آقه ایله حرمت
٤-
کاسه لیسان بری برینی ایدر استقبال
جملهدن اولسهده ممنون ولی نعمت
٥-
کورمدك کوش ایدرز چرخ کهنده حاذق
بر زمان وار ایمش ارباب کماله رغبت