1. Ol nev-cüvân-ı tâze ki şehr-i rehâlıdır
Kâlâ-yı vaslı 'âşıka hayli behâlıdır
2. Sen âhû-yı şikârde der kökü hâliyâ
Kâfir rakîbe virmeye emân sâbıkalıdır
3. Dâr-ı şifâde düşmen-i ta'nı seyrinin
Sanma ki kaldığı bu denli vebâlıdır
4. Hergiz bu encümende bulunmaz pür-hayâsı
Âşüfte-i pür-i meykedenin bed-du'âlıdır
5. Bir rişte-i visâl sanur zülf-i gerdene
Deycûr-şebde şem'-i ümîdim ziyâlıdır
6. Hâzık tekellüf eyle o başı meşreb-i evvel
Âsûde der-cihânda o kim lâ-übâlîdir
1. O Urfalı (Rehalı) taze delikanlının;
Kavuşma metaı, âşığı için hayli pahalıdır.
2. Sen, av peşindeki bir ceylan gibi, onun kâkülünün peşindesin şimdi;
(Ancak o güzel) kâfir rakibe aman vermemekle ünlüdür (sabıkalıdır).
3. Şifa yurdunda (hastanede), onun ayıplayıcı düşmanının gezinmesi;
Sanma ki (kendi günahındandır), bu kadar vebal altında olmasındandır.
4. Bu mecliste, (o güzel gibi) hayâ dolu birisi asla bulunmaz;
(Çünkü) o, meyhanenin perişan pirinin bedduasını almıştır.
5. (Âşık) boyna dolanan saçı, bir kavuşma ipi sanır;
(Çünkü) karanlık gecede, umudumun mumu (o saç sayesinde) ışıklıdır.
6. Ey Hâzık! Sen o ilk meşrebin (gönül yolunun) zorluğuna katlan;
(Çünkü) dünyada ancak kayıtsız (lâ-übâlî) olanlar huzurludur.
بسم الله الرحمن الرحيم
١- اول نوجوان تازه که شهر رهالیدر
کالای وصلی عاشقه خیلی بهالیدر
٢-
سن آهوی شکارده در کوکلی حالیا
کافر رقیبه ویرمه امان سابقالیدر
٣-
دار شفاده دشمن طاعون سيرتك
صاغ قالديغی بو دکلو وبائك وباليدر
٤-
هرکز بو انجمنده بولنماز پلاسى
آشفته پير میکده دن بد دعالیدر
٥-
بر رشته وصال صانور زلفی کردنه
ديجور شبده شمع امیدم ضیالیدر
٦-
حاذق تکلف ایله او باش مشرب اول
آسوده در جهانده او کیم لاؤ بالیدر