Divân-ı Hâzık - 76

O şûhun iptilâsı bir belâ-yı nâ-gehânîdir

1. O şûhun iptilâsı bir belâ-yı nâ-gehânîdir
Hedengin gamzesi tîr-i kazâ-yı âsmânîdir

2. Degül bir kimse 'ışk-ı yârdan mahrûm o hercâyi
Perestîş enderin mihrâb-ı şevk-ı ebrûvânîdir

3. Nigâh-ı vahşî-i cânâne tesîr eylemez efğânım
Sevâd-ı çeşm-i âhû-yı gül-i zîr-i sermedânîdir

4. Kenâra rağbetimdir gazab-nâk olsa 'uşşâka
Visâlin ceyş-i pîşânî-keşin nerdübânîdir

5. Cemâlinde 'aceb mi der âsâ olsa peyda-peyc
O şûhun gîsûvânı genc-i hüsne pâs-bânîdir

6. Nev-âmed der diyâr-ı 'ışkdan tab'-ı suhan-perver
Bu چند ebyâtı Hâzık ehl-i nazma armağanîdir

1. O şuh güzele tutulmak, ansızın gelen bir bela gibidir;
(Çünkü) onun yan bakışının oku, gökyüzünden gelen bir kaza oku gibidir.

2. Sevgilinin aşkından kimse mahrum değildir, (çünkü) o hercaidir;
(Herkes) o kaşların şevk mihrabında ibadet etmektedir.

3. Sevgilinin o vahşi bakışına benim feryadım tesir etmez;
(Çünkü o bakış) şamdanın altındaki gülün (güzelliğini koruyan) ceylan gözünün karasıdır.

4. Âşıklara gazap etse bile, benim (ona olan) arzum kenara çekilmektir (onun kucağıdır);
(Bu arzu) kavuşma ordusunun öncü birliğinin merdiveni gibidir.

5. Onun yüzünde ardı ardına eserler (izler) görünse şaşılır mı?
(Çünkü) o şuh güzelin saçları, güzellik hazinesinin bekçisidir.

6. Aşk diyarından yeni gelmiş söz yetiştiren (şair) tabiatı;
Ey Hâzık! Bu birkaç beyti, şiir ehline bir armağandır.

بسم الله الرحمن الرحيم

١- او شوخك ابتلاسی بر بلای ناگهانیدر
خدنك غمزه سی تیر قضای آسمانیدر

٢- دکل بر کیمسه عشق یاردن محروم او هر دادده
پرستش ایندرن محرابه شوق ابروانیدر

٣- نگاه وحشى جانانه تأثیر ایتمز افغانم
سواد چشم آهوکل زیر سر مه دانیدر

٤- کناره رغبت مدر غضبناك اولسه عشاقه
وصالت جيش پیشانی کشان نردبانیدر

٥- جمالکده عجمی در آسا اولسه پیچاپیچ
او شوخك كيسوانی کنج حسنك پاسبانیدر

٦- نو آمدر دیار عشقدن طبع سخن پرور
بو چند ابیاتی حاذق اهل نظمه ارمغانیدر

Laleler