ÂŞIK-I SÂDIK GEREKTİR (Divanî)
Âşık-ı sadık gerektir, maşuk yolunda can vere
Çağlanır çeşme ve çaylar, durmayıp akarlar nere
Hu çekip ağlar semalar, gözyaşın dökerler yere
Laleler kızıl kan ağlar, otları figana gezer
Her nebata öz dilinden, zikreder ahları çeker
Tutuya rengi sararmış, menekşe boynunu büker
Aşkından titrer vücudu, ağaçlar gazeli döker
Mest olur dalı budağı, bir zaman üryana gezer
Ehl-i aşklar bu dünyada, gam yüküne hâmil gerek
Kendine âşık diyenler, müride de âmil gerek
Sormaya canan elinden, hem mürşide kâmil gerek
On sekiz bin âleminde, can içinde cana gezer
Geçer bu kahrı simisten, safa-i hem bahar olur
Şeyda bülbüller gül sever, mahrumu günahkâr olur
Bir kula halık yar olsa mahlûkat ta ağyar olur
Münis-i billâh olanlar, baykuştur verana gezer
Ölüm haktır yeter ibret, dahi bir cent olmak gerek
Terk edipte bu dünyayı, dildara bent olmak gerek
Kıl temaşa HIFZI bundan, bir hissement olmak gerek
Can yakar canan içinde pervane püryana gezer