AVCIYA SESLENİŞ
Ürkütme incitme dur zalim avcı
Pek yorgundur bu dağların maralı
Yedi yıldır avgâhında gezerim
Yedi yerden yaralıdır yaralı
Hançer alıp kara bağrım keseyim
Ah ettikçe kara kanlar kusayım
Hikmet Allah’tandır kimden küseyim
Kader-i kudretten bahtım karalı
Hakikat bâbında bir penâhım var
Vird almışım günde yüz bin âhım var
Mağripten maşrığa azm-ı rahım var
O yar nerelidir ben de oralı
Ezelden ahd olmuş nikâhlarımız
Sevmiş birbirini ervahlarımız
Nedir bunda bizim günahlarımız
Yar benim ben yârin eller nereli
Belalı başımdan taş eksik değil
Gözlerimden kanlı yaş eksik değil
Ağrı Dağı gibi kış eksik değil
Bu fani dünyaya vardım varalı
HIFZI’yım dilimden dildar görünür
Kalanmış her yanım yanar görünür
Her nereye baksam o yar görünür
Kendisine gönül verdim vereli