---

BU DÜNYA

---

Dinleyin ağalar tarif edeyim

Fani değil midir yani bu dünya

Bir kapısız hane kimseler bilmez

Gün be gün artırır şanı bu dünya

Âdem Havva evvel dadına yetti

Nice yüzyıl anlar ömür sarf etti

Encamı anlarda dünyadan gitti

Havva’dan ayırdı anı bu dünya

Âdem Havva buna şaşıben kaldı

Bak iki kardaşa ne fitne saldı

Habil’in muradın elinden aldı

Kabil’e ettirdi kanı bu dünya

Kabil’i mest edip attı bir taşı

O taşa rast geldi Habil’in başı

Habil koydu gitti kavim kardaşı

Ondan bilindi ki fani bu dünya

Âdem Peygamber’den Nuh’a varınca

İnsanlar kaynadı misli karınca

Abadı hoş görür kendi karınca

Harap etti o mekânı bu dünya

Orda gitti insanların hayâsı

Nuh’a bakmadılar oldular asi

Suya gark eyledi o kadar nası

Anda oldu Nuh Tufanı bu dünya

Hep su aldı kara yerin yüzünü

Deresini tepesini düzünü

Kimisinin hak kurtardı özünü

Andan artıp oldu sani bu dünya

Bu dünyaya gelen elbette gider

Hanidir yüz yirmi dört bin peygamber

Hani Şah-ı Âlem Sahib-i Minber

Netti o Şah-ı Cihan’ı bu dünya

İnanma dünyaya uyandır dili

Hani Hak arslanı o gerçek veli

Sahibi Zülfikar Hazreti Ali

Netti o Şah-ı Merdan’ı bu dünya

Hani netti nida eden Bilal’ı

Hani Peygamberin dokuz helali

Hazreti Fatıma kaşı hilali

Netti o Mah-ı tabanı bu dünya

Bu dünyadan asla vefa umma sen

İnanma ki kimse kala sağ esen

Hazreti Hüseyin Hazreti Hasan

Netti ol iki civanı bu dünya

Her kimi sorarsan toprakta ara

Nicesi yüzünü vermiştir yara

Çaresiz ölüme bulmuştu çare

Acep netti o Lokman’ı bu dünya

Bir nazar et yalancı meydana bak

Cennet yapan şeddad-ı şeytana bak

Kaftan kafa hükmeden sultana bak

Yemedi mi Süleyman’ı bu dünya

Kimi yağa bala indirmez başı

Kimisine vermez doyunca aşı

Kimisi beğenmez kutnu kumaşı

Kimine vermez keteni bu dünya

Bu dünya fanidir kalmaz selamet

Bir gün kıyametten gelir alamet

Deccal çıkar dünya olur melâmet

Gösterir ahır zamanı bu dünya

İsa iner deccallarla cenk eder

Bu cihanı deccallara teng eder

Tevahu fitnesi aradan gider

Kırk yıl İsa’nın mihmanı bu dünya

İsa gidip dünya halı kalınca

Cümle âlem ayşınuşa dalınca

Emredip İsrafil suru çalınca

Dağıtır taht-ı divanı bu dünya

İsrafil bir kere surunu vurdu

Künfe yükün emri âleme erdi

Nice yüzyıl ne bir insanı gördü

Ne bir kuşu ne insanı bu dünya

O zamanda âlem giyer hep kara

Kalmaz al üstünde bir kitap kara

Ay gün her taraftan olur kapkara

Harap görür asumanı bu dünya

Hak-taala evrakları saçanda

Herkes cihed bulup gözün açanda

HIFZI der ki biz mahşere göçende

Orda teslim eder canı bu dünya

---