İçindekiler

MÜZEKKİ'N NÜFUS

[Nefisleri Temizleyen]

(Düzenleyen: Dr. Necati Aksu)

71- CENNETE GİRMEYECEK SEKİZ TÂİFE KİMLERDİR?

Îbn-i Ömer radıyallahu anh buyurur ki; ben Resûl-ü zişân aleyhi ve âlihi salâvatullah-il-Mennân efendimizden işittim: 

Hak Teâlâ, cenneti yarattığı zaman buyurdu: 

– Söyle ey cennet! 

Cennet, Allâhu azim-üş-şânın desturu ile söyledi: 

– Bana giren kişi said oldu. 

Hak Teâlâ buyurdu:

İzzetim hakkı için, sekiz tâife sende sâkin olamayacaklardır:

1)   İçki içen ve tövbesiz ölenler.

2)  Zinâ eden ve tövbesiz ölenler.

3)  Dedikoducular.

4)  Karısını kıskanmayan deyyuslar.

5)   Livatâ edenler.

6)  Muhannisler (Yeminlerini bozanlar)

7)   Ana-baba ve hısım akrabadan ziyareti kesenler.

8)  Allah’a yemin olsun ki şu işi yaparsam deyip yine de o işi yapan.

Hasan Basri rahmetullahi aleyhi buyurur ki:

– Başkalarından sana ve senden de başkalarına haber götürüp getiren kimselerin yüzlerini, kâğıt gibi karalamak ve karartmak gerektir. Zira, bu gibiler iki yüzlü kâğıt gibidirler. Onun için, bunların iki yüzlerini de karartmak lâzımdır ki, artık ne sana haber getirebilsin ne de senden başkalarına haber götürebilsinler. İki yüzünü karartmak demek, böyle bir kimse sana gelip dedikoduculuk ettiği zaman, kendisine: 

– Senin bu yaptığın iş, Müslümana yakışır iş değildir. Söylediğin, yalansa; Hucurât sûresinin 6. âyeti olan (Eğer, bir fâsık size bir haber getirirse, hemen inanıp kapılmayın, onu araştırın.) kavl-i celiline uymuş oldun. Eğer, söylediklerin doğru ise, bu takdirde Kalem sûresinin 11. âyeti olan: (Daima halkın ayıbını araştıran, gammazlıkla lâf götürüp getiren.) hükmü cehline uymuş oldun, demelidir. 

Ey aziz kardeş: 

Dedikodu yalan olursa Ne’ûzü billâh, doğru olursa da gayet fenadır. Her ikisinin de hallerini söyledim, öğrendin ve dilin afetlerinden birisinin de dedikoduculuk olduğunu anladın. 

Dilin bir âfeti de zem etmek yani sevmediğini yermek ve onun aleyhinde sözler söylemektir, ki işitince o kimse incinir. Hak Teâlâ, her insan için bir melek yaratmıştır. Daima, onunla beraber gezer yürür. O kimse, başka bir kimseyi zemmetse o melek der ki: 

– O şerrin hepsi senin üzerine olsun ki, Allahu Teâlâ’nın kulunu kötülükle andın, o kötülük sendedir. 

Bir kimse de başka bir kimseyi hayır ile anarsa, o melek bu defa da: 

– Allâhu Teâlâ senden razı olsun ki, Allâh’ın kulunu hayırla andın, o hayır seninle de beraber olsun, der. 

Böyle olunca, hiç kimse hakkında fena söz söylemek iyi değildir. Bir kimse, diğer bir kimseden ne kadar fenalık görse de onu hayra hamletmek gerektir: 

Müminin hayrı seçmesi vaciptir. 

Dilin bir âfeti de sevmediklerini lanetle anmak, haklarında kötü ve çirkin sözler söylemektir. Böyleleri, kıyamet gününde hakkın emriyle mahşer yerine getirilirlerken, zekeri (erkeklik organı) ağızlarına sokulmuş ve ateşten kilitler vurulmuş, kan ve irin akarak getirilirler. Mahşer halkı, bunların ağızlarından yayılan çirkin ve pis koku ile bunalırlar. Melekler derler ki: 

– Bunlar dünyada iken edep yerlerini daima ağızlarına alır, herkese bu sözlerle söver, fena küfürler ederlerdi. İşte, cezaları da budur. Cehennemde de daha büyük azap göreceklerdir.