– Sen böyle demedin miydi? demektir. 

Bir kimse, bir kimseye bir gizli söz söylese ve (Aman, sakın bu sözü kimseye söyleme!) dese, o kimse karşısındakini emin edinmiş ve ona kıymetli bir şeyini emanet etmiş gibidir. Bu gizli sözün de tıpkı bir emanet gibi saklanması ve kimseye söylenmemesi gerekir. Eğer, söylenirse emanete hıyanet edilmiş olur ve o kimse hain durumuna düşer. Oysa, müminin mümine karşı hain olması haramdır. Diğer taraftan, kitabın başında münafıkları tarif ederken de açıkladığımız gibi, münafıklığın bir alâmeti de emanete hıyanet etmektir. Şu hâlde, bir kimsenin gizli bir sözünü, bir başkasına söylemek hainliktir. Nitekim: 

Ebrârın kalpleri, sırların kabirleridir. (İyilerin kalpleri, sırların kabridir), sırların saklanacağı en emin yerdir. Bazıları SUDUR-ÜL-AHRÂR da demişlerdir. Hür insanların kalpleri anlamına gelir ki, her ikisinde de SADR (Göğüs) kalp manasında kullanılmıştır, ölüler nasıl ki mezarda gizli olurlarsa, sırlar da salih ve mütteki insanların kalplerinde gizlenirler. Bu itibarla, bir mü'min diğer bir mü’ minin sırrını saklamayarak ötede beride söylerse, haram işlemiş ve Allâhu Teâlâ’nın azabına müstahak olmuş bulunur. Sırrı hemen söylenildiği yerde unutmak gerekir. Hatta, o sırrı söyleyen kişiye dahi söylenilmesi câiz değildir. Bu mealdeki Hadis-i şerif, yukarıda geçmişti. Bu güzel Hadis-i şeriflerin tekrarında çok fayda vardır. 

“Müminlerin sırlarını, canlarını vermek pahasına açıklamayan erenler, nefsi emmâre bağlarından kurtulmuş olanlardır. Bunların, yarın cehennem ateşinden de kurtularak, cennette didâra karşı mükâfatlandırılacakları muhakkaktır.” 

Resûl-ü ekrem sallallahu aleyhi ve sellem efendimiz, bu gibilere: AZAD ERENLER buyurmuştur. Zira, AHRAR'ın mânası HÜR'ler, AZAD olmuşlardır. 

Fakat, ne yazık ki günümüzde öyle er kişiler vardır ki, bu konuda kadınlardan daha zayıf ve fenadırlar. Sır saklamazlar, dedikodu yaparlar ve kadınlardan beter boş boğazlıkta bulunurlar. 

Şimdi aziz: 

Canını, nefs elinden azad etmek istersen, işittiğin sözleri sakla, kimselere söyleme, zamanının çoğunu susmakla geçir, tesbih, tehlil veya istiğfar et! Unutma ki, her kişinin azaları, cennete veya cehenneme gitmesine sebep olacaktır. İnsan vücudunda yedi aza vardır ve her birisinin iki tarafı bulunmaktadır. Bir tarafı nefsanî, cismanî, dünyevî ve şeytanîdir ki, cehenneme gider. Bir tarafı da rahmanidir, akılânedir ve cennete gider, öyleyse, bu yedi azayı bu saydığımız âfetlerden korumak gerektir, ki şeytan insanı azdırıp cehenneme götürmesin. 

Fahr-i kâinat aleyhi ekmel-üt-tahiyyât efendimiz: 

– Başlarınızı ve başınız çevresindekileri, karnınızı ve karnınız çevresindekileri koruyup, kollayınız buyurmuşlardır. 

Başlarınızı koruyup kollayın buyurulması, Allahu Teâlâ’dan başkasına baş eğmekten ve secde etmekten sakınınız, demektir. Zira, baş eğmek ve secde etmek iki türlüdür: 

Birisi, bildiğimiz gibi Allahu sübhanehu ve Teâlâ hazretlerine ibadet kasd ve niyeti ile secde etmektir. Diğeri ise, rızık veya herhangi bir dünya isteği için, âdemoğullarının karşısında baş eğmek, yani dilenmektir ki bir bakıma Haktan gayrısına secde etmek gibi olur. 

“Rızkımı yersin, başkalarına tevazu edersin.”  Ki, burada TEVÂZU haktan gayrısına secde etmek manasında kullanılmıştır. Bir de nefse hoş gelen bâtıl yerlerde, başı yere koymaktır ki, işte bunlar haramdır. 

Bilindiği gibi, başın çevresinde bulunan azalar gözler, kulaklar, ağız ve burundur. Karnın çevresinde bulunanlar da eller, ayaklar ve cinsiyet organlarıdır. 

Aleyhissalâtü vesselâm efendimiz, işte bu yedi azamızı koruyup kollamamızı emir buyurmaktadırlar ki, bu yedi aza içinde kötü ameller vardır. Bu sebeple, bunlara sahip olmak hayli yiğitliktir. 

Her ne hal ise, sözümüz bir kimsenin sırrını başkalarına açıklamamakta ve ötede beride söylememekte idi. Evet, müminin sırrını düşmanına söylemek haramdır. Gerçi, haramdan kaçmak ve sakınmak az bulunur oldu. Onun için herkesin kendi sırrını kendisinin saklaması daha iyi olur.