İşte, müridin himmeti böyle olur. Bu fakir derviş, şeyhinin emrini yerine
getirmekten kaçınmadı ve: (Şer'e muhaliftir, ben haramilik yapamam!) demedi.
Şeyh de işte böyle olur. Ona haramilik etmesini buyurdu amma, kan dökmesine izin
ve imkân vermedi. Şeyhlerin imdat elleri, daima müritlerinin üzerindedir. Yardım
ve himmetlerini, kıyamete kadar, müritlerinden esirgemezler.
Sen de gerçekten mürit isen, her işini mutlaka şeyhine danışarak yap, o ne
derse, onu yerine getir ki dünya ve âhiret saadeti sana karşı gelsin. Şeyhler,
her işi yerli yerinde ve Hakla meşveret ederek yaparlar. Onlar, Haktan destur
olmayınca hiçbir iş görmezler.
Ey kardeş.
Birçok şeyler vardır ki, tâlip onu hayır sanır ama o şerdir. Birçok şeyler de
vardır ki, tâlip onu şer zanneder ama o hayırdır. Nitekim, Hak Teâlâ Kur'an-ı
kerimde buyurur:
“Fakat, olur ki hoşlanmadığınız bir şey
hakkınızda hayırlı olur. Sevdiğiniz şey de olur ki, şer olur. Hak Teâlâ, size
hayır olanı bilir, siz bilmezsiniz.” Bakara sûresi:
216
Onun için, kişinin her işini bir işaret ehli ile meşveret etmesi hayırlıdır.
Müritliğin bir edebi de şeyhinin sevdiklerini sevmek ve sevmediklerini
sevmemektir. Şeyhin sevmediği kişi, müridin anası veya babası bile olsa,
sevmemesi gerekir. Şeyhinin düşmanını, müridin dost tutması, şeyhe hoş gelmez.
Şeyhin gözünden ve gönlünden düşer. (Vallahu â'lem)
İşte, müritlerin bilmeleri ve bellemeleri gereken edeplerin gereklileri
bunlardır. Şartlarını da yukarıda anlatmıştık.
Şimdi ey aziz:
Bu şartlara uyarak ve bu edeplere riayet ederek şeyhe mürit olanlar eğer
şeyhleri de gerçek şeyh ise, asla mahrum kalmazlar ve hakları kaybolmaz, insanı
terbiye ederler, dünyalık ummazlar ve maksuduna eriştirirler.
Bu şartları ve edepleri yerine getiremeyenler, iradet getirip, tövbe ettikten
sonra yine bildiğini işleyenler, arada sırada şeyhin huzuruna uğrayıp yine
işinde gücünde olanlar yalancı müritlerdir ki, bunlar kendi muratları için mürit
olmuşlardır, onun için yer ile gök arası mürşid-i kâmil dolsa böyle müridi bir
adım ilerletemez. İradet, kâmil olmalıdır ki, mürid şeyhinden fayda görsün.
Şimdi sana, kâmil iradetle noksan iradetin farklarını bir misal ile anlatmaya
çalışayım:
Evlenmek isteyen bir kimseye, henüz ergenlik çağına girmemiş bir kız alsalar, o
kızdan çocuğu olabilir mi? Ergenlik çağına girinceye kadar olmaz, değil mi?
Müridin de erginliği iradeti dir. Kâmil iradeti olmayınca, hiçbir fayda
sağlamaz.
Ne zaman ki, kâmil iradet olursa, işte o zaman fayda olur ve maksuduna erişir.
Şimdi ey Aziz:
Buraya kadar açıkladığımız âyet-i kerime, Hadis-i şerif, haberler ve delillerle
tarikat yollarını ve varidatını anladın ve tarikat edeplerini ve şartlarını da
öğrendinse, âlim bir şeyhin hizmetinde hürmet ve tâzim ile bulunmaya cehd eyle
ki, sen de maksuduna erişebilesin. Hızır aleyhisselâmın, Musa peygamber
aleyhisselâma:
“Bana hiçbir şey sormayacaksın.” Kehf
sûresi: 70
Demesi, bir bakıma: (Edebini muhafaza et, şeyhinin ve üstadının hatırını kırma!
Nasipsiz, mahrum ve pişman olmaktan kaçın,) demektir.
Nitekim, Ebû Nasr-ıs-Safâ rahmetullahi aleyh buyurmuşlardır ki:
Ana ve babaya itaatsizlik mahvolabilir. Üstada itaatsizliği ise, hiçbir şey
mahvetmez.