MÜZEKKİ'N NÜFUS
[Nefisleri Temizleyen]
(Düzenleyen: Dr. Necati Aksu)
24- FAKİRLİĞİN FAZİLETLERİ
Ey Aziz:
Cömertliğin bazı fayda ve faziletlerini anlattım, şimdi biraz da fakirliğin fayda ve faziletlerinden söz edelim de fakirlik mi iyi, yoksa zenginlik mi iyi ayırt edebilesin.
Gerçi, cömertliğin faziletleri bundan ibaret değildir ve sayılamayacak kadar çoktur ama, bir ambar buğdayın çeşnisi, bir avuç buğdayda da olur, kalanı da ona göre kıyas olunur.
Şimdi ey aziz:
Hak Teâlâ, senin kalbini bütün gamlardan, tasalardan, hırs ve vesveselerden ve cismini karanlıklardan temyiz eylesin.
Eğer, baki olan hayırlar nedir, bu fakirlik dedikleri nedir, sorulacak olursa, bu fakirlik dedikleri bir gizli padişahlıktır ki, hiç kimse onun lezzetini bilmez, ancak fakirler bilir.
Sultan İbrahim Edhem rahmetullahi aleyhi buyurur ki:
– Eğer, fakirlerin ettikleri zevk ve sefa, zorla alınmak mümkün olsaydı, dünya sultanları asker gönderip onu fakirlerin ellerinden alırlardı. Bu fakirler, cennet içinde birer padişah olsalar gerektir.
Resûl-ü ekrem sallallahu aleyhi ve sellem efendimiz de şöyle buyurmuşlardır:
– Miraç gecesi, bana cenneti arz ettiler. Halkının çoğunluğunun fakirlerden olduğunu gördüm. Cehennemi arz ettiler, halkının çoğunluğunun kadınlardan olduğunu gördüm.
Fakirlere SULTAN denilmesinin mânası ve sebebi şudur ki, bunlar dünyada şeytana kul olmaktan kurtulmuş ve hür olmuşlardır. Şeytandan azat olmuşlardır. Zenginler ise, şeytanın kullarıdırlar. Zira, şeytan zenginleri yedi türlü bağla bağlamıştır, âdeta onları esir etmiştir. Nitekim, Hak Teâlâ o yedi tuzağı Kuranda beyan buyurmuştur:
“Kadınlar, oğullar, yığın yığın biriktirilmiş altın ve gümüş ve güzel atlar, deve, sığır, koyun, keçi gibi hayvanlar, ekinler kabilinden nefsin şiddetle arzuladığı şeyler insanlara süslü gösterildi. Fakat, bunlar dünya hayatının geçici mallarıdır. Nihayet, varılacak yerin bütün güzelliği Allahu Teâlâ yanındadır.” Âli İmran sûresi: 14
Şeytan bu yedi bağ ile bunları evlât edinmiş, dünyanın bu malları ile meşgul etmiştir. Artık, onları koyu vermez. Bunlara, bu bağlardan kurtulmak müyesser değildir. Meğer ki, Hz. Ebû-Bekir radıyallahu anha ve diğer azizlere olduğu gibi hakkın inayeti ola. Onlar, bütün mallarını hak yoluna verdiler ve Hak Teâlâ’nın rızasına erdiler. Hz. Ebû-Bekir radıyallahu anh, Resûl-ü ekrem sallallahu aleyhi ve sellem efendimize getirip seksen bin nakit altın takdim etti. Efendimiz de aldılar ve fakirlere dağıttılar.
Aziz: Fakirlik yaramaz ve hor bir şey olsaydı, seyyid-i kâinat ve mefhar-i mevcudat Hz. Muhammed Mustafa sallallahu Teâlâ aleyhi ve sellem, fakirliği ihtiyar buyurmazlardı. Eğer, zenginlik iyi bir şey olsaydı, Allah azze ve celle hazretleri, kâfirlere yiyecek ekmek vermezdi. Şu hâlde, aklı başında olan kimseler, bundan fakirliğin ulu bir saadet olduğunu anlarlar. Hz. Muhammed Mustafa sallallahu aleyhi ve sellemin sıfatı olduğunu bilirler. Bunun içindir ki, Allâh dostları bütün mallarını fakirlere dağıtmış ve fakirliği seçmişlerdir.
Hak Teâlâ, yarın kıyamet gününde fakir kullarını çağırarak;
– Ey benim kullarım! Ben, dünyada size dünyalık vermedim ve sizi fakir eyledim. Bu vermeyişim, sizleri sevmediğimden değil, belki sevdiğimden idi. Sizleri o kadar sevdim ki, sevgilim Muhammed'imin sıfatı ile sıfatlandırdım. Bugün Resulümün ümmeti olabilesiniz diye. Ey benim fakir kullarım! Eğer, ben sizlere dünyada çok mal verseydim, bugün hesabı da sizlere zor ve çetin olurdu. Benim sevgili kullarım kıyamet gününün sıkıntısını çekmesinler istedim. Görün şimdi hesap nice olur. Eğer, sizler de zengin olsaydınız, size de böyle hesap sorulacaktı. Şimdi ey benim fakir kullarım! Eğer, sizleri dünyada fakir eyledimse, bugün zengin eyleyeyim, bütün eksikliklerinizi bitireyim. İşte, cennet sizler içindir, istediğinize girin.
Ey biçare! Veyl kendisini şeytana ve dünyaya esir etmiş zavallı! İşte, o gün zarara uğrayanlardan olacaksın. Eğer, bir kişinin bin yıl ömrü olsa, o bin yılı da açlıkla ve çıplaklıkla geçirse şu zikrolunan mertebeye göre henüz azdır. Arifler, bu mertebeleri bildikleri için, padişahlığı terk ederek fakir oldular.