MÜZEKKİ'N NÜFUS
[Nefisleri Temizleyen]
(Düzenleyen: Dr. Necati Aksu)
59- FAKİRLİK
Ey Aziz;
Fakirliğinde üç çeşidi vardır:
● Birincisi Avamın fakirliğidir, dünya malından yoksunluk şeklinde yaşanır.
● İkincisi Havas’ın fakirliğidir ki, kendi sıfatından fâni olmak, sahip olduklarından vaz geçmek, bunları vermek (Ruhlar aleminde olduğu gibi olmaktır.)
● Üçüncüsü, Ehassı havasın fakirdir ki, kendi vücudundan fani olmak varlığından vazgeçmektir.
Azizim:
Bizim dediğimiz sûfiler onlardır ki, böylesine bir fakirlik ile sıfatlanmış olurlar. Bu öyle bir fakr'dır ki, Resûl-i' ekrem sallallahu aleyhi ve sellem efendimiz, onunla övünmüşlerdir:
Bu fakirlik sabır edenlerin fakrı dır. Varlıklarından vazgeçenler kıyamet gününden Rahmânın meclisinde bulunacaklardır.
Bu fakrın tarifi yukarıda da geçmişti. Zira; bunun, sözü çoktur. Sırası gelince, inşa’allahu Teâlâ söylenecektir. Biz, gelelim yine sûfilerin sözlerine.
"Şunu bil ki, fakirliğin sonu tasavvufun başıdır.
Nitekim, Şeyh Cüneyd-i Bağdadî rahmetullahi aleyh buyururlar ki:
– Tasavvuf odur ki, Hak Teâlâ seni öldürür ve yine kendi eliyle diriltir.
Yani, demek olur ki. Hak Teâlâ kişinin fiilini, sıfatını ve zâtından fâni kılıp kendi sıfatı ve zâtı ile bâki kılar.
Bunu böylece anlamağa çalış!