MÜZEKKİ'N NÜFUS

[Nefisleri Temizleyen]

(Düzenleyen: Dr. Necati Aksu)

43- HAK TEÂLÂ'NIN DÜŞMANLARI KİMLERDİR?

Hak Teâlâ azze ve celle, kıyamet gününde ferman buyurur:

– Hani, benim düşmanlarım nerede? Getirin onları!

Cebrail aleyhisselâm niyaz eder:

– Yâ Rab! Senin düşmanların çok, hangilerini irade buyurursun?

Hitab-ı izzet vârid olur:

– Hani, o sokaklarda sarhoş olup yürüyenler ve tövbe etmeden ölenler. Hani, benim haram dediğim şeyleri işleyenler. Hani, kendilerine mahrem olmayan kadınlarla güzel vakitler geçirenler. Hani, benim salih kullarımı hor görüp incitenler. Hani, benim emreylediğim zekâtlarını vermeyenler, hani, benim farz kıldığım şeyleri terk edenler.

Getirin hepsini ve cehenneme atın.

Şimdi ey aziz:

Aklını başına devşir. Birkaç günlük fâni zevk ve lezzetler için, kendini âhiret mihnetlerine uğratma. Mevlâ'nın buyurmadığı ve hoşlanmadığı yerlere varma. Mevlâ'nın buyurduğu ve sevdiği yerlerden yüz çevirme. Tâ ki, ebedî saadet ve selâmete erişe bilesin.

Yine sözü uzattık, maksada dönelim:

Evet, sözümüz cennet ehlinin içtikleri şarapta kalmıştı. Dünya şaraplarını içenler, tövbesiz ölürlerse cennet şaraplarını içemezler demiştik.

Cennet ehli, cennette ne zaman yemek isteseler, kuş etleri yerler. Eğer, cennet ehlinin orada yedikleri yemişler den bir tanesinin suyunu sıksalar ve bir damlasını dünya denizlerine damlatsalar, bütün o acı denizler şeker şerbetinden tatlı olurlardı. Aziz; Cennet nimetlerini kimse vasıf edemez. İnşâllahu Teâlâ sen de gidince kendin görürsün.

Allahu azim-üş-şân, Kur'an-ı hâkiminde mü'min kullarını cennetine davet eder ve orada kendilerine ikram edeceği nimetleri sayar:

“Fakat, muttakiler için bir fevz mahalli, cehennem ateşinden necat vardır. Meyveli ağaçlarla dolu bahçeler, üzüm bağları, memeleri yumru yumru ve hepsi aynı yaşta kızlar ve içi şarap dolu kadehler vardır.” Nebe sûresi: 36

Ebû Tayyibe Selim'den rivayet eder:

Cennet ehlinin üzerlerine bir bulut gelir ve der ki: (Size ne yağdırayım?) Cennet ehli, o buluttan ne dilerlerse, Allahu Teâlâ’nın izniyle o yağar.

Hak Teâlâ, cennet ehline edeceği ihsanları vasıf ederken:

Onlar, öyle nimetlerdir ki ne gözler görmüş ne kulaklar işitmiş ne de insanın kalbi düşünebilmiştir, buyurmaktadır.

Ey aziz:

Cennet kokuları, öyle kokulardır ki kırk yıllık yoldan cennet ehline karşı gelir. Oysa, dünyanın hangi türlü kokusu olsa, bir günlük yola varmaz. Bu dünyada ne kadar koku varsa toplasalar cennet kokularının zerresi değildir. Dünyada ne kadar hoşluklar ve lezzetler, zevk ve sefalar, içecekler varsa, cennet lezzetleri yanında bir sinek kanadı kadar bile değildir. Bu dünya, âhiret yanında bir çöplük gibidir. Zira, bu dünyanın her nesi varsa, hepsi fânidir, bir gün olur geçer, gider. Oysa, âhirette hepsi bakidir, verilenler asla geri alınmaz.

Zaman olur ki, imân ehlinden cehennemde kimse kalmaz, yani zerre miktarı imânı olanlar dahi cehennemden çıkarlar. Zerrece imân neye derler bilir misin? Bir kimsenin ancak, Allahu Teâlâ ile kendisinin bildiği bir günahı olsa, fakat Allahu Teâlâ’dan korkarak o günahı terk etse ve bir daha işlemese, zerrece imân olur.

Meselâ, bir kimse karısını boşasa, fakat boşadığı duyulmadığı halde, bizzat kendisi onu boşadığını halka bildirse ve nefsini o kadından sakınsa, zerrece imandır veya bir kimseye bir miktar borcu olsa, alacaklısı bu alacağını unutsa yahut ölse gitse, borçlu olduğunu da hiç kimse bilmese ve fakat Allah korkusuyla o borcunu alacaklısına veya mirasçılarına ödese, zerrece imandır.

Hâsılı, kebâ'ir dediğimiz büyük günahları, insanlar görüp bilmedikleri halde, Allah korkusuyla terk edip işlemeyenler, zerrece imân hâsıl etmiş olurlar ve o zerrece imanları yüzünden de cehennemde ebedî olarak kalmaz, günahları miktarı yandıktan sonra cehennemden çıkarlar.

İllâ, bu gibi günahlarla ahirete gidenlerin, imânsız gitmelerinden korku vardır.