MÜZEKKİ'N NÜFUS
[Nefisleri Temizleyen]
(Düzenleyen: Dr. Necati Aksu)
32- KABİR AZABINDAN KURTULMAK İÇİN
Abdül Hamid bin Mahmud anlatıyor:
Bir gün, îbn-i Abbas radıyallahu anh hazretleri ile oturuyorduk. Bazı kimseler geldiler ve îbn-i Abbas'tan akıl danıştılar. Anlattıklarına göre, bunlar hacca gidiyorlarmış. Aralarından birisine ölüm erişmiş, gömmek üzere bir kabir kamışlar, içinden yılanlar çıkmış. Onu kapatıp başkasını açmışlar, yine yılanlar çıkmış. Üçüncü ve dördüncü mezarlardan da aynı şekilde yılan çılanca âciz kalmışlar, İbn-i Abbas hazretlerine akıl danışmağa gelmişler. İbn-i Abbas radıyallahu anh:
– Gördüğünüz yılanlar, o kimsenin amelleridirler. Varın gidin, o kişiyi o yılanların içine koyun.
Bu adamlar gittiler, tekrar bir mezar kazdılar. Onun içinden de yılanlar çıktı ve ölüyü oraya defnettiler.
– Ey aziz:
Var bundan kıyas eyle ki, kabir azabı vardır ve yerini değiştirmekle, ölen kabir azabından kurtulamaz. Kabre girmemekle de kurtulamaz. Kabirde olacak azap, nerede olursa olsun mutlaka olur. Bunları düşünerek sen de amellerini güzelleştirmeye bak, nefs-i emmârenin çirkin sıfatlarından kurtul ve nefs-i mutma’innenin güzel sıfatları ile huylanmaya çalış, ki kabrin sana cennet bahçelerinden bir bahçe olsun.
Şeyh Sâfi rahmetullahi aleyh:
– Bir kimse, tasfiye-i kalp niyeti ile gece ve gündüz Lâ ilahe illallah demekle meşgul olsa, daha tasfiye-i kalbe tamamıyla erişmeden ölürse, kabrine koydukları vakit zikrin nuru gelir ve ona yakîn olur, bütün korkuları def ve böcekleri mahveder ve o kişi selâmet bulur, buyurmuş ve şu beyti söylemiştir:
O, ne güzelliktir ki cilvesi yüz ve gönül hicabını yakar.
O, ne nurdur ki onun parıltısı iki cihanın karanlığını giderir.
İşte bu nûr, zikir nûrudur ki, gelir sana kabirde yakîn
Ne zaman ki bir kişi ölse, onu kabrine götürüp bırakırlar,
O ölü Allahu Teâlâ’nın emriyle dirilir, ruhu bedenine gelir.
Ey aziz:
Bu söz sana acayip gelmesin. Zira, Hak Teâlâ Kur'an-ı keriminde buyurur:
“Ey Rabbimiz! Bizi, iki kere öldürdün ve iki kere dirilttin.” Mü'min sûresi: 11
Yani, bir kere öldürdün kabre geldik. Sonra, kabirde dirilttin mahşere geldik demektir. Bu cevap, kıyamet gününde olsa gerektir. Bu konuda da söz çoktur, inşa’allahu Teâlâ kitabın dana sonraki bahislerinde söylenilecektir.
Bir ölüyü kabre koydukları zaman tekrar dirilir oturup bakar ki, karşısında güzel yüzlüler dolmuş, Bunlara sorar:
– Sizler kimlersiniz? Benden önce buraya gelmişsiniz, sizlere kimler derler?
Onlar cevap verirler:
– Bizler, senin güzel amelleriniz. Onun için, senden önce geldik ki, sen burada korkmayasın.
Fakat, kabre girenin amelleri çirkin ise, gayet yüzlü, korkunç suratlı, pis kokulu mahlûklar o kabre dolar, oda bunlardan sorar:
Sizler kimlersiniz? Benden önce gelmiş, burasını doldurmuşsunuz?
Onlar da cevap verirler.
– Bizler, senin işlediğin kötü ve yaramaz amelleriz. Sen hayatın boyunca günah işler ve şeriata muhalefet ederdin, derler.
Daha sonra, münker-nekir dedikleri gök yüzlü, dişleri yeri yarar, gök gürler gibi konuşan, gözlerinden yıldırım gibi ateşler çıkan melekler gelir ve sual sorarlar. Güzel cevap verirse:
Allahu Teâlâ, seni gözüne sürur ve neşe veren nimetler versin derler ve göz açıp kapayıncaya kadar zaman içinde, o kabri süsler ve güzelleştirirler. Üzerine kokular saçarlar, cennet kumaşlarından örtüler örterler. Kur'an-ı kerimden bir âyet bilirse, onun nuru kabirdekine yeter. Bir şey bilmezse, Hak Teâlâ ameline göre kereminden ve rahmet hazinesinden nur verir ve o ölü, ta kıyamete kadar gelin güvey gibi orada yatar ve uyur.
Eğer, ölen kişinin amelleri kötü olur ve Münker-Nekir'in suallerine güzel cevaplar veremezse, yani:
Rabbin kimdir? dedikleri vakit:
Bilmiyorum!
Derse:
Öğrenmedin mi! Derler, kabrini öyle dar ederler ki, kemikleri birbirine geçecek kadar daraltılır, ateşten topuzlu yılanları üzerine salıverirler ve onlar dev gibi bedenini yerler ve kemiklerinde et bırakmazlar. Gözsüz ve sağır olur. Melekler gelir ve demirden çekiçlerle döverler. Ölen, feryat eder, haykırır, imdat ister ama kimse onun sesini işitmez ve yardımına gelmez. Bu sesi, bütün yaratılmışlar duyarlar, yalnız insanlar ve cinniler işitmezler.
Şimdi ey aziz:
Bu kabir azabından emin olmak istersen, şu dört şeye devam et:
1) Beş vakit namazını, vaktinde ve cemaatle kıl, hiç kaçırma.
2) Bildiğin kadar Kur'an-ı kerim oku.
3) Devamlı olarak sadakayı eksik etme.
4) Salâvat-ı şerifeye devam et.
Sakınman gereken hususlar da şunlardır:
1) Yalan söyleme.
2) Bedenine meni ve sidik değdirme.
3) Emanete hıyanet etme.
4) Gıybet (Dedikodu) etme.
HİKÂYE
Süfyân-ı Sevri derler bir şeyh vardı. Onun yanında ölüm sözü edilince; öyle ağlardı ki, birkaç gün kendisinden kimseye hayır olmaz, öylece baygın yatardı. Birisi, kendisinden bir şey sorsa:
– Bilmem, derdi.
Çünkü, ölüm sözü edilince bütün bu olacakları hatırlar, öldükten sonra başına gelecekleri düşünür ve o yüzden kendinden geçerdi. İşte, ölümü böyle anmak gerektir ki, nefs-i emmâre islâh olabilsin ve emmâreliğini terk eylesin.
Ölüler derler ki:
– Yazık yazık bizlere ki, dünyaya dönmeye, iki rekât namaz kılmaya, bir kere Lâ ilâhe illallah veya bir kere Sübhânallah demeye destur bulamayız.
Diriler ise, ömürlerini gafletle geçirirler ve eninde sonunda kabre varacaklarını ve pişman olacaklarını düşünmez, boş yere geçen ömürleri için ah edip hasrete düşmezler.
Şimdi ey aziz:
Ömrünü zayi eyleme. Bu ömür denilen şey, büyük bir sermayedir. O sermayeyi, cehd ile bir hayırlı mala vermeli ve o mal ile itibar bulmalı ve mukarreblerden olmalıdır. Zira, bunun gibi amellerin nuru kişiden asla ayrılmaz. Ebediyete kadar beraber bulunur. Cennete lâyık olan amel, sahibini Hazreti Hakka götürür. Cehenneme lâyık olan amel – Ne’ûzü bil- lahit Teâlâ– sahibini cehenneme götürür.
Meselâ; kibirli, cimri, kıskanç veya şehvete düşkün, hevâ ve hevesine zebun olan yani nefs-i emmârenin bu çirkin ve kötü huyları ile huylanan kişilerin yerleri cehennemdir. Zira, nefs-i emmârenin yedi sıfatını, Hak Teâlâ yedi cehennemden almış ve nefs-i emmâreye vermiştir. İşte, bunun tafsilâtını inşa’allahu Teâlâ aşağıda bildireceğiz.
Resûl-ü ekrem sallallahu Teâlâ aleyhi ve sellem efendimiz:
– “Bir kişi, yüz yıl oruç tutsa ve geceleri sabahlara kadar namaz kılsa, onda bu çirkin huylar varsa yeri cehennemdir.” Buyurur.
Ey gafil!
Öyle bir gün geliyor ki, o gün bu güzel huylar, bu güzel sıfatlar ve bu güzel ameller sana çok lâzım olacaktır. Şimdi, senin onlara rağbetin yok, kadri kıymetlerini de bilmiyorsun ama yarın halini görürsün. Burada, hor olup miskin olanları horlama! Yarın, onlar aziz olup sultan olurlar. Miskin olmalarının ve salih ameller işlemelerinin mükâfatını görürler. Burada aziz olup sultan sanılanları ise, yarın orada hor ve zelil olarak görürsün.