(Latin)

(Sebeb-i Te'lif-i Risâle)

Ma'lûm ola ki; bu Türkî risâlenin bu tarz tesvidine ba's (yazılmasına sebep), iki şey oldu.

Biri bu ki:

Sofilerin ağızlarında ba’zı sözler var ki âvam nâs, belki ulemânın ba’zı nakıs olanları, ol sözleri işittikde bunları şol mezheb-i bâtıl sahiblerinden zân ederler. Zira ehlullahın ekseriyâ kelimâtları mutlaktır. Her ne cânibe çeksen yedilur. Ehli olmayan bilmez, onlara sû-i zân eder. Ol sû-i zânı def’ içündür.

 
İkincisi budur ki:
Ehl-i tasavvuf geçinen ba’zi ahîler ol mutlak kelâmlarına bakub ilhâda düşmeyeler ve dâhi bileler ki ehl-i tasavvuf her ne kadar merâtib-i ‘aliyyeye yetişseler onların imanı şol yeni imana gelen mü’minin imanından artuk olmaz. Ânın çün bidîni’l-‘acayiz denilmiştir. İmdi bu ma’nâyı bilüb tasavvuf yolunu şer-i şerîf yolundan başka bir yol zân edüp, râh-ı dalâlete düşmeyeler ve âvam ile hâvas beyninde (aralarında) farkları, merâtib-i ma’rifetde eydügin (olduğunu) bilüb, iman-ı taklidîden tahkikîye sefer etmeğe tâlib olalar.

Sayfa 01