"Bu mektup, Hâce Mukîm’e yazılmıştır. Çok yükseklere erişmeyi istemelidir; ele geçenle doymamak lazım olduğu bildirilmektedir:

Kıymetli Hâce Muhammed Mukîm! Bu uzakta kalmış olanları unutmayınız! Hatta uzakta sanmayınız! Hadis-i şerifte: "İnsan sevdiği ile birliktedir" buyuruldu. Bu yolun ucu çok uzundur. Aranılan Sevgili çok yüksektir. Gücümüz ve uğraşmamız ise sonsuz olarak azdır. Erişilen konaklar, aranılanı andıran serap gibidir.

Allah korusun! Bu konakları yolun sonu sanmaktan, yabancıları aranılan Sevgili sanmaktan ve anlaşılabilen şeyleri anlaşılamayan sanarak yarı yolda kalmaktan Allahü teâlâya sığınırız! Çok yüksekleri aramalı, ele geçenlere bağlanıp kalmamalıdır. Verâların verâsını, ötelerin ötesini aramalıdır.

Böyle bir istek, böyle çok çalışmak; ancak vazife alınan büyüğün (kaddesallahü sirrehül’azîz) teveccühü ve dilemesi ile elde edilebilir. O’nun teveccühü de müridinin o büyüğe olan sevgisi ve bağlılığı kadar olur. Bu ise Allahü teâlânın öyle bir nimetidir ki dilediğine verir. O’nun ihsanı pek çoktur.

Abdulkadir Akçiçek Tercümesi