MEVZUU:

Üstün himmet sahibi olmaya, hakikî matlubun gayrı ile yetinmemeye teşvik.

NOT:

İMAM-I RABBANİ Hz. bu mektubu, Hâce Mukime yazmıştır.

***

Hâce Mukim, bu ayrı düşüp uzakta kalanları unutamaz; hatta onları kendisine yakın görür; uzak değil.. Zira:

– «İnsan sevdiği ile beraberdir.»

Hadis-i şerifi vardır.

***

Sülûk edilen yol, gayet uzun; matlub olan dahi, çok çok yüksek; bu manada sarf edilen gayret ise; son derece noksan..

Bu arada, kavuşulan menziller, matlub olana benzerler ki, onlar serap gibidir.

Böyle orta durumu, nihayet sanıp kalmaktan; maksad olmayanı maksad sanmaktan; keyfiyetten ve misalden münezzeh olanı, misalli keyfiyetli kabul etmekten, hakiki matluba varmadan durup kalmaktan Sübhan Allah'a sığınırız.

***

Akıllı olana o düşer ki: himmetini yüce tuta.. Eline giren her kolay şeyle yetinip kalmaya.. Esas matlubu, ötelerin de ötesinde araya..

Anlatılan böyle yüksek himmetin durumu, kendisine uyulan şeyhin teveccühüne bağlıdır; onun teveccühü ise; müridin ona karşı ihlâsına ve mahabbetine bağlıdır.

Şu âyet-i kerime bu manada ne kadar güzeldir:

– «Bu, Allah'ın fazlıdır; onu dilediğini verir. Allah, büyük fazlın sahibidir.» (62/4)

---

Hakîkat Kitâbevi Tercümesi