"Bu mektup; Molla Abdülgafur-ı Semerkandî, Hacı Bey Firketi ve Hace Muhammed Eşref Kabilî’ye yazılmıştır. Bu yolun büyüklerini sevmenin, dünya ve ahiret saadetinin sermayesi olduğu bildirilmektedir:

Allahü teâlâya hamd olsun. O’nun sevgili Peygamberine ve Âline ve Ashabının hepsine salât ve selâm olsun! Bizi sevenler, iyi biliniz ki; arka arkaya gelen kıymetli mektuplarınız, sevginizin çokluğunu, bir an önce kavuşmak istediğinizi bildirdiği için bizleri çok sevindirdi. Allahü teâlâ, bu yolun büyüklerine olan muhabbetinizi artırsın. Bu sevgiyi dünya ve ahiret saadetinin sermayesi biliniz! Bu sevginizin artması için Allahü teâlâya dua ediniz! Bu sevgi, insanın İslamiyet’e uymasını kolaylaştırır. Batının cemiyeti yani kalbin her an Allahü teâlâ ile olması bu sevgi ile elde edilir. Eğer dünyanın bütün sıkıntılarını, zulmetlerini ve lekelerini kalbe doldursalar; bu sevgi bulunursa hiç üzülmemelidir, ümitli olmalıdır. Eğer kalbe dağlar gibi çok hâller ve nurlar yağdırsalar fakat bu sevgi kıl kadar azalsa, bunları haraplık ve felaket bilmelidir ve istidraç olduğunu anlamalıdır. Buna sıkı yapışıp sonra işinize bakınız! Kıymetli ömrü lüzumsuz şeylerle boş yere geçirmeyiniz!

Farsça beyit tercümesi:
Sana söyleyeceğim hep budur:
Çocuksun, yol ise korkuludur!

Size ve doğru yolda gidenlere ve Muhammed aleyhisselamın yolunda bulunanlara selam olsun!

Abdulkadir Akçiçek Tercümesi