İKİYÜZSEKSENİNCİ MEKTÛB

"Bu mektup, Hafız Mahmud’a yazılmıştır. Bu büyükleri sevmenin bütün saadetlerin sermayesi olduğu bildirilmektedir:

Allahü teâlâya hamd olsun! O’nun sevgili Peygamberine salât ve selâm olsun! Önce iyi dualarımı bildiririm. Mevlana Mehdî Ali ile gönderdiğiniz kıymetli mektup geldi, bizleri sevindirdi. Allahü teâlâya hamd olsun ki fakirlere olan sevginiz çoktur. Bu sevgi dünya ve ahiret saadetlerine kavuşturan sebeptir. Ayrılık günlerinin uzaması bu sevginizi sarsmamıştır.

İki şeyi elden kaçırmamak lazımdır: Birincisi, İslamiyet’in sahibine uymak “aleyhi ve alâ âlihissalâtü vesselâm”; ikincisi, bağlı olduğu rehberini “rh.a.” yalnız Allah için sevmektir. Bu iki şey varken hiçbir şey verilmese hiç üzülmemelidir. Bir gün gelir, elbet verirler. Fakat Allah göstermesin; eğer bu ikisinden birisi sarsılırsa hasıl olan hâlleri ve zevkleri istidrac bilmelidir. Bunları haraplık ve yıkım saymalıdır. Doğru yol işte budur. İnsanı her şeye kavuşturan ancak Allahü teâlâdır.

Vesselam.


Abdulkadir Akçiçek Tercümesi