MEVZUU:

Bu taifeye muhabbetin, saadet sermayesi olduğu.

NOT:

İmâm-ı Rabbânî Hz. bu mektubu, Hafız Mahmud'a yazmıştır.

***

Allah'a hamd olsun. Salât ve selâm Allah'ın Resulüne.. Sizlere de, dualar etmekteyim.

***

Malum olsun ki, Mevlâna Mehdî Ali ile gönderilen mübarek mektup ulaştı. Bu, ferahı mucib oldu. Fukaraya (dervişlere) muhabbetin yerleşmesinden ötürü, Allah'a hamd olsun. Ki o muhabbet, dünya ve âhiret saadetinin sermayesidir.

O muhabbet, öyle bir yerleşmiş ki: Ayrılık günlerinin uzaması, onda hiç bir iz bırakmamıştır.

Bilesin ki, iki şeyi muhafaza etmek ve onlar üzerinde sebatla durmak; pek lüzumlu işler arasındadır.

Şunlardır?

a) Sahib-i Şeriat, Resulûllah (ﷺ) efendimize mutabaat.. Ona ve âline salât, selâm ve tahiyyet..
b) İhlâs sahibi olarak, kendisine iktida edilen (uyulan) şeyhe muhabbet..

Bu iki şeyin varlığı ile, her ne hâsıl olursa; o fazladan bir nimettir. Eğer bunların varlığı ile beraber, herhangi bir şey hâsıl olmaz ise; bunun için de hiç bir gam olmamalıdır. Zira, bir müddet sonra, o dahi hâsıl olur.

Allah korusun, bunlardan birine halel gelir de; haller ve zevkler dahi, hali üzere kalırsa; böyle bir şey, istidraç kabul edilmelidir; hizlandan sayılmalıdır.

İstikamet yolu, bizim anlattığımızda.

Başarı ihsan eden Sübhan Allah'tır.

---

Hakîkat Kitâbevi Tercümesi