آن گلشن گرفتم شمهءِ باز

زها دم نام اورا گلشنِ راز

در و از رازم گلما شکفتست

کهتا اکنون ککسی ویگر یگفتست

ذبانِ سوسنِ او جمله گویاست

عیونِ زرگسِ او جمله بیناست

تامّل کن جپشم دل یکایک

که تا برخیزداز بیش تواین شک

به بین منفول و معقول و دقایق

مصفّا کرده ور علم وقءق

بچشم منکری منگر در و خوار

که گلها گردداندر چشم تو خار

بــه نــام خــويش كــردم خــتم و پايــان

شناسایءِحق در حق شناسیست

غـرض زايـن جمله آن كاز ما كند ياد

نشانِ نا شناسی ناسپاسیست