MEVZUU:

Üstün himmet sahibi olmaya, her kolay gelen isle yetinmeyi bırakmaya teşvik.

NOT:

İmâm-ı Rabbânî Hz. bu mektubu, Molla Tahir Bedahşî'ye yazmıştır.

***

Mevlâna Tahir mazurdur; Mevlâna Yar Muhammed, nakil şeklini beyan etti. Şöyle ki:

Hind tarafına sefer, kararlaştırılmıştır. Gitsin; ehlinden ayalinden haberdar olsun.

– Kalanı karşılaşınca..

Meseli meşhurdur.

Huzurun devamı ve ağyar ile karışıp görüşmekten sakınmak zarurîdir.

Üstün himmetli olmalı; her kolaya gelen işle yetinip kalmamalıdır.

Bir şiir:

Nurların nuru meşrıktan doğan nur uğruna;
Garb, lamba (güneş), yıldız geçip koyulduk yoluna..

***

Bu zamanın dervişlerinden pek çoğu, gösteriş ve iktifa makamında durmaktadırlar. Yani: Az bir şeyle yetinirler.. Böylelerinin sohbeti, öldürücü zehirdir. Arslandan kaçar gibi, bunlardan kaç.

Bu yolun devamlısı ol.

Rüyalara pek itibar yoktur; zira, yorumlama sahası pek geniştir. Bu yüzden olur ki: Hayalî şeylerle aldanılır. Bu da yakışmaz.

Bir şiir:

Veya (tercümede olduğu gibi):

Nasıl erilir o saadete hep oralar;
Yüksek yüksek dağlar, tehlikeli uçurumlar.

Vesselam. 

Hakîkat Kitâbevi Tercümesi