MEVZUU:

a) Gösteriş meraklısını zemmetmek (kötülemek).
b) Meşâyihin ruhaniyeti ve imdatları sebebi ile aldanmamak.

NOT:

İMAMI RABBANİ HZ. Bu mektubu, Molla Sadık Kâbili'ye yazmıştır.

***

Birbirine bağlı iki mektup da ulaştı.

Birinci mektup şekilden ve elde edilen şeyden bahsediyor.. İkincisi ise; susuzluktan ve bir şey elde edemeyişten anlatıyor. Sübhan Allah'a hamd olsun; asıl değer sonadır.

Bir kimse ki, gösteriş sahibidir onun elde ettiği bir şey yoktur, o kimse ki nefsini görür; kendisini ermiş sanır, onun için hâsıl olan hiç bir şey yoktur.

***

Tekrar tekrar sana söylendi:

– Meşâyihin ruhaniyeti ve imdadları sebebi ile aldanıp kalma..

Diye.. Bu görüp müşahede ettiğin meşâyih, hakikatta kendisine uyulan şeyhin letâifidir; bu suretle zahir olur.

***

Teveccüh kıblesini birlemek şarttır. Teveccühün dağınık olması, hüsranı getirir. Allah korusun.

***

Yine, sana mükerrer olarak söyledim:

– Meşguliyeti azalt ki, maksud tez elden hâsıl olsun..

Çünkü, zarurî işleri bırakmak, mânâsız işlerle uğraşıp durmak, aklın almadığı şeylerdendir. Ama, sen kendi nefsinin görüşüne uymuşsun. Başkalarının sözü sana çok az tesir ediyor. Bunu sen de bilmektesin. Ancak:

– «Elçiye ancak tebliğ vazifesi vardır.» (5/99)

Emir kesindir. 

---

Hakîkat Kitâbevi Tercümesi