MEVZUU:
Vakitleri korumak, bu Tarikat'ın zaruri görülen işlerindendir.
NOT:
İMAMI RABBANİ Hz. bu mektubu, Molla Muhammed Sıddık'a yazmıştır.
***
Allah'a hamd olsun. Selâm onun seçtiği kullarına..
Åžunu bilesin ki:
– «İnsanın İslâmî güzelliği arasındadır ki; kendisine lüzumlu olmayan işlerden kaçına, kendisine lüzumlu olan işlere baka.»
Hadis-i şerifindeki mânâ icabı olarak, vakitlerini koruyup hiç bir işe yaramayan işlerle telef etmeye..
***
Şiir yazmayı, hikâyeler anlatmayı, düşmanların nasibi olduğunu bilesin. Sükûtla ve batınî bağlılığı korumakla meşgul olmalısın.
Bu Tarikat'ta arkadaşların bir araya gelmesi, ancak: Gönül birliği elde etmek içindir; gönül dağıtmak için değildir. Bu mana icabı olarak: Halvet yerine, tanışıp görüşmeyi tercih ettiler. Toplantıdan ise; gönül birliği kurmayı taleb ettiler..
Her ne zaman ki, bir toplantı tefrikaya sebeb olur: Ondan sakınmak ve öyle bir toplantıdan uzak durmak gerekir.
Her ne şey ki, içtima ile bir birlik meydana getirir; o şey uğurdur ve berekettir. Her ne şey ki, dağınıklık ve tefrika meydana getirir; bu dahi uğursuzluktur, bereketsizdir.
Salike lâzım olan öyle bir yaşamaktır ki: Sohbeti ile taliplere bir gönül birliği hâsıl ola.. Onları tehlikeye ve tefrikaya atmaya.. Aynı şekilde nefsin sayfalarını da (kötü sıfatlarını iyi sıfatlarla) değiştirmesi gerekir.. Sözü de sükûta çevirmeli.. Zira vakit, şiirler söylemek ve karşılıklı laflar atmak zamanı değildir.
Bir mısra:
Ne vakit var ders'e, ne de Keşşafın keşfine (Keşşaf okumaya)?.
Vesselâm.
