MEVZUU:

a) Bir şahsın tavsiyesi.
b) Resulûllah (ﷺ) efendimize tabi olmaya teşvik.

NOT:

İMAM-I RABBANİ Hz. bu mektubu, Mirza Muzaffer'e yazmıştır.

***

Allah-ü Teâlâ, ecrinizi artırsın; kadrinizi yüce eylesin; işlerinizi kolay getirsin; gönlünüzü genişletsin.. Seyyid'ül-mürselin hürmetine.. Ona ve âline salât ve selâm..

***

Ahlâk-ı Nebeviye ile mütahallik (ahlaklanmış) olmaya delâlete ne hacet?. Bilhassa ihsan ve hüsn-ü muaşeret (insanlarla güzel münâsebet) babında.. Hatta, böyle bir delâlet su-i edep sınıfına dahildir.

***

Burada anlatılacak husus şudur ki:

İhtiyaç içinde olduğu zaman bir insan; her hakire ve nakire (gâyet fakire) teşebbüs eder ve kendisine her zâif nahiften (çelimsizden) teselli arar.

Üstte anlatılan mana icabı olarak, iş sahiplerini teselli için baş ağrıtma işini yapıyoruz..

Ey Mahdum-u Mükerrem,

İyilik etmek, her yerde güzeldir; ama komşuluk Hakkı bulunanlara iyilik bilhassa hepsinden güzeldir. Zira Resulûllah (ﷺ) efendimiz, komşu Hakkı üzerinde o kadar durdu ki: Onun böyle buyurmasından ötürü ashab-ı kiram, komşunun komşuya varis olacağını sandı.

Mesnevi:

O kadar yaklaştık ki birbirimize biz;
Sanki sen, bir güneşsin biz dahi gölgeyiz.

Acep n'ola ey gariplerin yardımcısı;
Kavuşsa çevreye lütfunuz kereminiz..

Vesselâm.

---

Hakîkat Kitâbevi Tercümesi