|
سوءال |
|
كدامــين
نقطــه را نطــق اســت انــا الحــق؟
چــه گوئــي؟ هــرزه بــود آن يــا محقــق؟ |
|
جواب |
|
انــا
الحــق كشــف اســرار اســت مطلــق
جـز از
حـق كيسـت تـا گـويد انـا الحق
|
|
|
همـــه ذرات عـــالَم همچـــو
منصـــور
تـو خواهـي مسـت گيـر و خواه مخمور
|
|
|
در ايــــن تســــبيح و تهليلــــند دائــــم
بــــدين معنــــي همــــيباشــــند قــــائم
|
|
|
اگـر خواهـي
كـه گـردد بـر تـو آسـان
وَ اِن مِـن شَـيئ »
را يـك ره فـرو خوان»
|
٤٤٠ |
|
چــو كــردي خويشــتن را پنــبهكــاري
تـــو هـــم حـــلاجوار ايـــن دم بـــرآري
|
|
|
بــــرآور پنــــبة پــــندارت از گــــوش
نــــداي «واحِــــدَ القَهَــــار» بنــــيوش
|
|
|
نـــدا مـــيآيـــد از
حـــق بـــر دوامـــت
چـــرا گشـــتي
تـــو موقـــوفِ قـــيامت
|
|
|
درآ در وادئ ايمَـــــن كـــــه ناگـــــاه
درختــــي گــــويدت «اِنّــــي
اَنَــــا االله»
|
|
|
روا باشــــــد انَاالحــــــق از درختــــــي
چـــــــرا نـــــــبوَد روا از نيكبختـــــــي
|
٤٤٥ |
|
هـرآنكس را كـه
انـدردل شـكي نيست
يقـين دانـد كـه هسـتي جـز يكي نيست
|
|
|
انانِـــــيَت بـــــوَد حـــــق را
ســـــزاوار
كـه هـو غيب است وغايب
وَهم وپندار
|
|
|
جــناب حضــرت حــق را دوئــي نيســت
درآنحضـرت«مـن» و«ما» و«تو»ئينيست
|
|
|
مـــن ومـــا و
تـــوي اوهســـتيكچيـــز
كــه در وحــدت
نباشــد هــيچ تمييــز
|
|
|
هـرآنكو خالـي ازخـود چـون خـلا شد
انــا الحــق انــدر او صــوت و صــدا شــد
|
٤٥٠ |
|
شـــود بـــا
وجـــهِ باقـــي غيـــرِ هالـــك
يكـي گـردد
سـلوك و سـَير و سـالك
|
|
|
حلــــول و اتحــــاد از
غيــــرْ خيــــزد
ولـــي
وحـــدت همـــه از ســـير خيـــزد
|
|
|
تَعَـــين بـــود كـــز هســـتي جـــدا شـــد
نــه حــق شــد بــنده نــه بــنده خــدا شــد
|
|
|
حلــول و اتحــاد ايــنجا محــال اســت
كـه
در وحـدت دوئي عينِ ضَلال است
|
|
|
وجـودِ خلـق و كثـرت در
«نُمـود» است
نـه هـرچ آن ميـنُمايد عـينِ «بـود»
اسـت
|
٤٥٥ |
|
بـــــنه آييـــــنهئـــــي انـــــدر برابـــــر
در او بنگــر ببــين آن شــخصِ ديگـــر
|
|
|
يكـي ره بـاز بـين تـا چيست آن عكس
نـهاينسـت ونه آن
پسكيست آن عكس
|
|
|
چــو مــن هســتم بــه ذات
خــود معــين
نـــدانم تـــا چـــه باشـــد ســـاية مـــن
|
|
|
عـدم بـا هسـتي آخـر چـون شـود ضَـم
نباشــد
نــور و ظلمــت هــر دو بــا هــم
|
|
|
چـو ماضـي نيسـت
مسـتقبل مـه و سـال
چـه باشـد غيـر از آن يـك نقطـة
حـال
|
٤٦٠ |
|
يكـي نقطـه اسـت
وَهمـي گشـته ساري
تـــو آن را نـــام كـــرده نهـــر جـــاري
|
|
|
جـز از«مـن»
انـدراينصحرا دگركيست
بگـو بـا مـن كه
تا صوت و صدا چيست
|
|
|
عَــرَض فانــي اســت جوهــر زو مــركب
بگــو كــي بــود يــا خــود كــاو مــركب
|
|
|
زطــول وعــرض و ازعَمقَســت اجســام
وجــودي چــون پديــد آمــد ز اعــدام
|
|
|
از ايـن جـنس اسـت اصـل جملـه
عـالم
چـــو دانســـتي بـــيار
ايمـــان و فَالـــزَم
|
٤٦٥ |
|
جـز از حـق نيسـت ديگـر هسـتي الحـق
هُـوَ الحـق گـو و گـر خواهـي اَنَـا الحق
|
|
|
نُمـــودِ وُهمـــي از
هســـتي جـــدا كـــن
نِـــه اي بـــيگانه خـــود را آشـــنا كـــن |
|