Aya öfkelenmişim ben, işte böyle kapkaranlık bir gece olmuşum.
Padişaha kızmışım, çırılçıplak bir yoksul olmuşum.
Güzeller sultanı gel demiş, evine çağırmış beni,
Ben bir yolunu bulmuşum, yola başkaldırmışım.
Sevgilim baş çeker, nâz ederse, gamlara atar, kararsız korsa beni,
Bir kere bile ah demeyeceğim inad için, ah’a da kızmışım ben.
Bir bakarsın altınla aldatır beni O.
Bir bakarsın şanla şerefle aldatır beni.
Oysa altın falan istemiş değilim ondan,
Şanla şerefe hele çoktan boşvermişim.
Ben bir demirim, mıknatıstan kaçıyorum,
Bir saman çöpüyüm ben, mıknatıslara yan çizmişim.
Ben öyle bir zerreyim ki, bütün âleme isyân etmişim.
Havaya, toprağa isyân etmişim, ateşe, suya isyân etmişim.
Altı yöne isyân etmişim, beş duyguya isyân etmişim.
Hava, toprak ateş su da neymiş ki?
Altı yön de neymiş, beş duygu da ne?
Benim hiç bir şey umurumda değil...
* * *