Uğurlayın yapdum ana bühtân eyledi bana
Bir serçe geldi eydür kanı aldun kızımı

Andan kurtulamadum n'olduğumı bilmedim
Öküz ıssı geldi eydür boğazladun kazımı

Kerpiç koydum kazana poyraz ile kaynatdum
Ne bu diyüp sorana bandum virdüm özini

İplik verdim çulhaya sardı yumak eyledi
Becid haber gönderdi gelsin alsın bezini

Bir serçenün kanadın kırk kanluya yükletdüm
Çift dahı çekemedi şöyle kaldı kazını

Bir küt ile güleşdüm elsüz ayağum aldı
Şunu da basamadum göyündürdi özümü

Bir bağaya sataşdum gözsüz köpek yoldaşı
Sordum haber virmedi Kaysarıya'dur azmi

Gözsüze fısıldadım sağır anı işitmiş
Dilsiz çağırur eydür anlamadun sözümi

Bir sinek bir kartalı salladı yire urdı
Yalan değil gerçekdür ben de gördüm tozuni

Kaf dağından bir taşı şöyle atdılar bana
Öylelik yola düşdi bozayazdı yüzümi

Balık kavağa çıkmış zift turşusun yimeğe
Leylek koduk doğurmış baka a şunun sözüni

Yunus Emre'nün sözi hiç sözlere benzemez
Cahillerün ucından örtdü ma'na yüzüni

Lisan ehlinin sonuncusu ve ihsan sahiplerinin özü ve şüphesiz gaybî sırların tercümanı olan Hazret-i Şeyh Yunus Emre (k.s), âriflerden başkasının anlayamayacağı bazı irfânî bilgileri remz yoluyla söyledi... Ve dedi ki:

Çıkdum erik dalına anda yidüm üzümi

Bostan ıssı geldi eydür uğurladun kozumı